blog

Gebitsbehandeling van begin tot eind

 

Door : Jacqueline Huffermann

Plaats: Dierenartsenpraktijk Maarssen, Drs. I. (Inge) Vermelis-Luning

 

Het leek mij leuk eens te beschrijven hoe dit met mijn eigen hond is gegaan.

Lexie is een bejaarde Rottweiler van 13,5 jaar, doof geboren, en opgevoed door middel van non-verbale communicatie d.w.z. met handgebaren en veel lichaamstaal te gebruiken.

 

En toen was het zover

Uiteraard nuchter gehouden voor de narcose.

Vroeg uit de veren, in de auto, en onderweg nog de noodzakelijke sanitaire stop voor haar.

Aangekomen op de afgesproken tijd was ook ik  wel zenuwachtig.

Lexie
Nu is het geen overbodige luxe om ook bij een hond op leeftijd eerst een bloedonderzoek te doen i.v.m. de narcose. Ik zie immers alleen de buitenkant van haar en kan de werking van organen niet inschatten ook al lijkt ze fris en fruitig. De afvalstoffen van de narcose moeten natuurlijk zonder problemen het lichaam goed kunnen verlaten.
 

Onderzoek

Gelijk heb ik voor het meest uitvoerige bloedonderzoek gekozen zodat wij gelijk alles konden checken bij haar. Lexie liet Inge zonder problemen bloed afnemen en even later zagen wij op papier dat alles dik in orde was!

Inge deed zoals gebruikelijk nog het algemeen onderzoek en ook dat was oké.

 

Voorbereiding en narcose

Wij konden beginnen, de prik om lekker te gaan slapen en een pijnstiller werden gegeven.

Ik bleef bij haar zitten op haar eigen kleedje om stress te vermijden totdat ze sliep. Daarna is het infuus aangebracht om o.a. de vochtbalans stabiel te houden en te zorgen dat ze de afvalstoffen snel zou uitscheiden.

Eenmaal op tafel hebben wij haar in speciaal folie gewikkeld met daar omheen nog een fleece kleed, dit om warm te blijven aangezien de lichaamstemperatuur daalt tijdens de narcose.

De tube werd ingebracht en aangesloten op de zuurstof. Verder ook nog de meetapparatuur om de zuurstof in het bloed te meten/hartslag etc.

 

Gebitsreiniging

Dit heb ik zelf gedaan met het ultra-soon apparaat en handmatig met verschillende instrumenten.

Al gauw zag ik een klein kiesje met een flinke beschadiging en een boven hoektand met aan de binnenkant een groot gat. Hier was ik absoluut niet blij mee omdat beiden eruit moesten.

Ook Inge werd hier niet vrolijk van want dit is de taak van de dierenarts, een hoektand verwijderen is een hele klus.

Nadat Inge haar beschermende kleding had aangetrokken konden wij aan de slag.

Eerst maar het kleine kiesje en dat ging gelukkig vrij vlot.

(Bij een kies, met meer dan één wortel moet de kies in de juiste richting afhankelijk van de hoeveelheid wortels op het zichtbare gedeelte doorgezaagd worden om  deze daarna in gedeelten netjes uit de kaak te kunnen verwijderen.)

Wij wisten het: de hoektand werd een grote klus....... dat is nooit makkelijk.

 

Een hoektand in de kaak kan dezelfde afmeting of anderhalf keer zo groot zijn als het zichtbare gedeelte.

 

Eerst de 'Flap' techniek: er wordt een flap gemaakt boven de tand in het tandvlees en naar boven geklapt zodat er ruimte is om met de frees de tand los te maken van het bot. Daarna nog verder los geprepareerd met een ander instrument zodat deze in één keer keurig verwijderd kon worden. Tot slot de hechting om het gat te dichten. Het was een enorme klus!

hoektand

Lexie bleef al die tijd keurig stabiel en goed op temperatuur.

Nadat dit allemaal achter de rug was heb ik haar heerlijk op de verwarmingsmat gelegd met het fleecekleed en de kruik. Na een tijdje kon ik haar de 'wake-up' prik geven zodat ze weer wakker ging worden. Dit gebeurde vrij snel en kon ik de tube uit haar mond verwijderen.

 

Toen ze voldoende infuus had gehad is dit verwijderd en kreeg ze nog een andere pijnstiller per injectie. Ook maakte ik de pijnstillers klaar om mee te nemen naar huis voor de eerste dagen.

Inmiddels pruttelde en roken wij de koffie na ruim twee uur hard werken.

Daarna alle instrumenten van de behandeling schoongemaakt zodat deze de sterilisator in konden en de behandelkamer schoongemaakt en opgeruimd.

 

Thuis

Lexie is waggelend naar de auto gelopen en Inge heeft geholpen haar in de auto te tillen. Thuis is ze heerlijk op haar hondenbed gaan liggen wederom bedekt met kleedje en een lekkere warme kruik.

Het eten ging de volgende dag niet goed. Ik prakte daarom het blikvoer en deed er wat warm water bij om het nog zachter te maken en de geur te versterken.

Hierdoor ging ze het oplikken maar nog niet enthousiast genoeg.

Gelukkig had ik een paar blikken A/D van de praktijk meegenomen die speciaal voor de herstellende patiënt zijn. Energierijk, een zachte substantie dus makkelijk op te nemen is en zeer lekker ruikt.

En dat bleek een daverend succes!

Dus dat werd: blikvoer prakken, warm water en A/D en dat vijfmaal daags kleine beetjes geven de eerste dagen.

Haar brokken wilde ze niet eten en het gemis van de hoektand vond ze zelf, volgens mij, ook niet echt comfortabel.

Daarom heb ik de brokken in de keukenmachine gemalen en in kleine hoeveelheden met bovenstaande gemengd tot een iets dikkere substantie. Ze likte het nog steeds naar binnen maar begon ook gelukkig weer iets te kauwen. Na een paar dagen en inmiddels een week verder na de behandeling de brokken niet meer zo heel fijn gemalen en 'Madam' ging weer normaal eten. Inmiddels eet ze weer tweemaal daags haar bak helemaal leeg.

 

Ik hoop u hiermee een kijkje te hebben gegeven 'achter de schermen' over een gebitsbehandeling.

Hoe dit allemaal in zijn werk gaat bij ons op de praktijk en het verwijderen (extractie) van kiezen/tanden (elementen).

Bedankt Inge voor de goede zorgen!

 

Dit bericht is eigendom van de auteur.  


contactgegevens

raadhuisstraat 25, 3603av maarssen
tel 0346 561426